آگاه باشید...

زمانی که جرس انتخابات به صدا در می آید شیفتگان خدمت (بخوانید شیفتگان زر و زور)سینه چاک به سوی ارتباطات و جذب رای می روند و با استفاده از حمایت های مالی و سیاسی سعی در کسب آراء بیشتر از مردم دارند که صد البته این اتفاق موضوع عجیبی نیست که فراوان در حوزه منطقه ای ما قابل رویت است و قطعاً چنین افرادی در این مسیر سعی به نشان دادن خود به عنوان کاندیدای مردمی ساده زیست با تفکرات خدمت به نیازمندان دارند که صدالبته اینان جهت جذب مردم از هیچ حرکتی و هیچ زشت کاری در این مسیر دریغ نمی کنند و چه ساده رسم انسانی رقابت را پایمال می کنند و با ایجاد کمپینهای تبلیغاتی گسترده و بدون توجه به وجود ارزش های اسلامی و فقط با حفظ ظاهر خود به عنوان فردی متعهد سعی در جلب توجه مردم حوزه انتخاباتی خود می کنند و معتقدند این مردم ساده به سادگی قابل تأثیرند و در این مسیر نه تنها اصول و مبانی تفکرات اسلامی بلکه حتی رسوم انسانی را به زیر سوال می برند و گمان می کنند که با این حرکات رمز موفقیت خود را به دست می آورند و کرسی سیاست نصیبشان می شود غافل از اینکه این مردم شریف و یا به قول شما مدعیان عقل و اندیشه، این ملت عامی، نه تنها دغل کاری در عمل های شما را می شناسند، بلکه با تحلیلی عمیق سره را از ناسره تشخیص می دهند و چه ساده می فهمند ملاک های تشخیص خدمتگزار واقعی را با بازیگران چند رنگ حوزه سیاست؛ که این مردم آگاه می داند که نماینده آنها باید چه ملاک هایی داشته باشد. آنها خوب می دانند که نماینده منتخب آنان باید از متن خودشان از بدنه مردمی باشد؛ باید از جنس خاکی باشد که بر آن شکل گرفتند و با آن خو کردند. به یقین در منطقه ای که فضای روستایی آن پررنگ است نماینده منتخب مردم از دل آنها بلند می شود؛ در میان آنها قرار می گیرد و در تمامی لحظه ها در خانه های روستایی دست در دست پیر و جوان منطقه خود دارد. این مردم بزرگوار می دانند نماینده آنها باید فرزند کشاورز باشد و خود کشاورز تا دردی را درمان کند. بی گمان فرسنگ ها فاصله است میان این یار و آن یار که به صد تعریف می شناسد دل مردم همراه خود را و چه سود که کسانی که با دستاویز قرار دادن شعارهای مردمی و با نشان دادن آنکه ما پیرو مردمی هستیم که می شناسیمشان در حالی که کمترین شناخت را نسبت به مردم مورد ادعا خود ندارند و قطعاً هم نباید داشته باشند که کاخ نشینان چه خبر از حال کوخ نشینان دارند. و روزی اگر با تطمیع کردن اصحاب رسانه و فریب مردم مسیری برای خود هموار کنند چه ساده دست آنها رو می شود که امیر مومنان فرمودند: «آن که نفاقش فراوان گردد وفاقش معلوم نشود.»

به همین منظر انذار می دهم شیفتگان قدرت را که دست بردارید از این همه عوام فریبی  تا شاید در این تاریکی مطلق خود سوسوی روشنایی را در یابید که این مسیر ره به جایی نمی برد به غیر از گمراهی و در آخر انذار می دهم که بنا به رسالت روزنامه نگاری خود تا آخرین لحظه دست از افشاگری عمومی علیه مدعیان دروغین خدمت بر ندارم و تمام توان خود را برای اثبات و معرفی جایگاه اصول گرایی واقعی به کار بندم که این مقام را از مولایمان به ارث داریم و بر آن اصرار می ورزیم.

تفکر اصول‏گرائی تفکر خدمت

اصولاً مبنای اصول‏گرائی بر محور پذیرش اصلیت دین و نظام اسلامی و به زبان ساده‏تر انقلاب اسلامی پایه‏ریزی گردیده؛ مبنایی که ریشه در باورهای کسانی داشت و دارد که تفکر آنها و شیوه زندگیشان برگرفته از عمق مبنای تفکر حضرت امام خمینی (ره) می‏باشد؛ این تفکر یعنی همان تفکر و اندیشه اصیل اسلامی. اصول‏گرایان بر این باورند که آموزه‏های دینی می‏تواند رهیافت مناسبی برای هدایت جامعه باشد؛ به مفهوم آنکه مبانی اسلام در عرصه حکومت‏داری نه تنها دارای نقص نیست، بلکه از بهترین تفکرات هدایتی است برای یک جامعه و در این مسیر با باور ولایت مطلقه فقیه که باوری عمیق و ریشه‏دار از مکتب بزرگ تشیع است نیز مزین می‏شود و جایگاه اندیشه‏ی حکومت تیرانی را می‏‎‏گیرد. این تفکر که برگرفته از تفکری عقلانی و الهی است نشان دهنده همان توجه دین مبین اسلام در حکومت داری است. دین اسلام در عرصه حکومت داری بر مبنایی استوار است که می‏توانیم کامل‏ترین آن را در شیوه حکومت‏داری پیامبر (ص) و امیر مؤمنان علی (ع) در یابیم و در این مسیر خواهیم دید که اسلام دینی مردم سالار و مبتنی بر فطرت پاک انسانی است. به همین منظر در بدنه و تفکر حکومت اسلامی روحی متعالی به نام مردم وجود دارد؛ همچنان که در نامه معروف امیر مؤمنان علی (ع) به مالک اشتر است که می‏فرمایند: «ولیکن احب الامور الیک اوسطها فی الحق و اعمها فی العدل و اجمعها الرضی الرعییة» باید محبوبترین امور نزد تو میانه‏ترینش در حق و همگانی‏ترینش در عدالت و جامع‏ترینش در خشنودی رعیت باشد که این نشان دارد از شوق خدمت گزاری در بین نظام‏داران اسلامی و حاکمان معتقد و پایبند به اصول دین اسلام که چه ساده قابل فهم می‏شود سیره عملی پیامبر (ص) و ائمه معصومین علیهم السلام در عرصه خدمت رسانی با عملکرد و پیام‏های حضرت امام خمینی (ره)؛ و چه زنجیر استواری است مابین این تفکر و تفکر مقام معظم رهبری و چه نزدیکی است بین تفکر اصول‏گرا با تفکر خدمت. حال اگر به واقع عمیق بنگریم، سه اصل بنیادی اصول‏گرائی را در می‏یابیم: 1- اعتقاد به اصلیت حکومت اسلامی 2- اطاعت و پذیرش فرمان ولایت مطلقه فقیه 3- مردم سالاری دینی؛ و قطعاً از حسنات مهم اصول‏گرائی همان حس خدمت رسانی است و خوشا به حال کسی در مسیر اصول‏گرائی در کنار رهبر بر اساس حکومت مولا‏یمان علی (ع) قصد خدمت بر می‏دارد و در این میان هزاران تهمت ناروا به جان می‏خرد؛ و ما خواهیم گفت اصالت ما به اصالت اسلام بسته است و دست یاران رهبری را از بیعتمان خالی نخواهیم گذاشت که در باور ما بیعت با یاران اصول‏گرا بیعت با رهبری و بیعت با مولایمان علی (((((((((ع) است.

‏

                                                                                                                          یـاعلـی

از رسانه بی تعهد تا خبرنگار سفارشی

بیشترین دغدغه یک جامعه سیاست زده وجود رسانه های وابسته به طیف های قدرت و سیاست است و در این مسیر خطرناک ترین آن رسانه های در بند و گرفتار در حوزه مالی است که بنا به شرایط موجود خود رسالت خبری را از دست می دهند و می شوند تریبون صاحبان زر و زور که البته در این حرکت اگر به مزدوری قلم نرسند اشکالی نیست اما این فضا باعث ایجاد خبرنگارهایی خواهد شد که بنا به شرایط موجود ویژگی و صداقت خبری را تحت الشعاع  خواست های نفسانی قرار می دهند و پدیده ای را به وجود می آورند تحت عنوان قلم فروشان  رسانه ای که به یقین بدترین نوع آسیب در عرصه رسانه است و در این مسیر چه ساده آبروی مؤمنان چه مسئول و چه غیر مسئول تحت الشعاع خط دهی های صاحبان زر قرار می گیرد و به سادگی در نشریه ای ژورنالیست های  آن بنا به همان شرایطی که در بالا ذکر شد دروغ پردازی می کنند و هزاران کار نکرده را به دیگران منسوب می کنند و این اتفاق زمانی پررنگ تر می شود که در کشور انتخاباتی در میان باشد و با زدن تیترهای جنجالی مختلف، ایجاد تشابه های  اسمی، منتسب کردن خبرهای دروغ و بدترین آن زدن تهمت های مختلف به کاندیدای رقیب، آن را از صحنه رقابت خارج کنند و میزان آراء او را کم کنند تا کاندیدای مورد حمایت خود از آرای بیشتری برخوردار باشد. حال سؤال آن است که چنین کاندیدایی که موفق به پیروزی می شود در ذات خود از این پیروزی خوشحال است؟ آیا چنین فردی که از این طریق به رقابت پرداخته نماینده اصلح مردم است؟ آیا این فرد منتخب پایبند اصول های نظام اسلامی است؟ یک گذری به سیره اولیای خدا بیندازید. در کدامیک از شیوه عملکردی انبیا (علیهم السلام) این نگاه وجود داشته است؟ مگر دین اسلام همان دینی نیست که می گوید آبروی یک مؤمن واجب تر از هر چیز دیگر است؟ بر شما چه می شود که برای حب دنیا و نه به حق بلکه به ناحق آبروی یک مؤمن را می برید؟ البته قصد از این مقاله پرداخت به حوزه دین نیست که این حوزه خود صاحبان خردی دارد که باید هر لحظه و هر آن مسئولیت های انسانی را گوشزد کنند؛ اما قصد و غرض از بیان به کسانی است که شرف خبرنگاری خود را با مشتی سکه عوض می کنند و رسانه خود و بدتر از آن قلمشان را به قیمتی ناچیز به باطل می فروشند. منظور نگارنده وارد نشدن نشریات به حوزه سیاست نیست که این رسالتی است که بر عهده نشریات و خبرنگاران است و حتی اشکالی وارد نمی شود اگر نشریه ای از یک کاندیدای خاص حمایت کند بلکه غرض شیوه حمایتی است. یک نشریه یا یک ژورنالیست می تواند با طرح موضوع به توانایی، اهداف، شخصیت، شعارهای تبلیغاتی و ... کاندیدای خود بپردازد نه آنکه به جای پرداختن به این حوزه تمام توان خود را جهت تخریب  رقیب به کار ببرد و در این میان صد ها قلم را به گناه آلوده کند و پاکی صداقت خبری  را به ناپاکی بکشد که در این مسیر باور دارم که مردم مسلمان ما هوشیارتر و آگاه تر از آنند که فقط با پیامی این گونه گمراه گردند و برای این حقیر یقین است که نه تنها موفقیتی نصیب کاندیدای موردنظر نمی شود بلکه شرف و شأن خبرنگاری و نشریه ای آلوده به این فضا از بین رفته و مخاطب به یقین از این بی عدالتی رنجیده می شود. امید است در این زمان کم مانده به انتخابات مجلس شاهد این بی اخلاقی ها در رسانه های استانی نباشیم که به حق بهترین قاضی خود مردم شریف هستند که نماینده اخلاقی خود را انتخاب می کنند و سلامت، پاکی و مردمی بودن نماینده برایشان قابل فهم و قابل لمس است.

                                                                                                                                  انشاا...